Menning bætir nefnilega manneskjuna, vekur með henni vellíðan og getur kallað fram allt það besta sem hver og einn geymir í sálarhirslum sínum.
Oft er talað um að afkimamenning (e. subculture) fylgi fangelsunum og rauði þráðurinn í henni sé á köflum býsna andfélagslegur. Sá jarðvegur sem margir fangar koma upp úr er oft með öðrum hætti en hinna sem fyrir utan standa. Sameiginleg lífsreynsla þjappar í mörgum tilvikum mönnum saman eins og brokkgeng skólaganga og kynni af sérfræðingum kerfisins frá því þeir gengu inn í leikskólann og gáfu kannski síðan grunnskólanum langt nef – og margir þeirra koma úr sama borgarhverfi. Þeir kannast hver við annan áður en þeir sjást bak við lás og slá! Margvísleg menningarleg starfsemi hefur ekki staðið þeim til boða í svipuðum mæli og margra jafnaldra þeirra vegna misjafns uppeldis eða fátæktar. Öflug menningarkynning og menningarþátttaka þessa hóps innan fangelsis getur verið einn af hornsteinum menntunar þeirra og breytt ýmsu í lífi þeirra. Þess vegna þurfa fangelsi að móta sér menningarstefnu.
Hreinn S. Hákonarson,
fangaprestur þjóðkirkjunnar og ritstjóri Verndarblaðsins